Εύθραυστο

Θα έρθει κάποια στιγμή που θα μάθεις από έναν γνωστό πως βγαίνει με κάποια κοπέλα και είναι χαρούμενος. Τότε το μυαλό σου θα κολλήσει, οι φωνές γύρω σου θα σβήσουν και τα χέρια σου θα αρχίσουν να τρέμουν. Θα πρέπει να καταβάλεις μεγάλη προσπάθεια να κρατήσεις το οτιδήποτε κρατάς στα χέρια σου. Καλύτερα να μην είναι γυαλί. Καλύτερα να μην είναι κάτι εύθραυστο. Ξαφνικά θα πλημμυρίσεις από αναμνήσεις - τα πάντα, όσα αγάπησες σε εκείνον θα σε κατακλίσουν. Αυτά που κάποτε γέμιζαν δάκρυα τα μάτια σου, αυτά που έδεναν τα σωθικά σου κόμπους. Τι ότι ήταν αληθινός, το ότι δεν ήταν τέλειος αλλά προσπαθούσε να είναι, για σένα... Σε κάθε φιλί σε γαργαλούσε η ανάσα του και γελούσε με το γέλιο σου. Ήταν εύκολο να είσαι μαζί του, δεν χρειάστηκε ποτέ να προσποιηθείς κάποια που δεν ήσουν, να πεις ή να κάνεις κάτι που δεν ήθελες. Εσείς οι δύο ήσασταν το αρχικό σχέδιο, και είχε πετύχει. Aλλά για κάποιο λόγο εκείνος ξεγλίστρησε από την αγκαλιά σου. Στην αρχή πίστευες πως έκανες το σωστό, ένιωθες πως ήξερες τι έκανες. Μόνο που τώρα κάθε κομμάτι σου που τον άγγιξε ποτέ, νιώθει πως δεν θα τον αγγίξει ξανά και πονάς.    
  
Κάθεσαι, τρως χτυπήματα και κανένας δεν σε καταλαβαίνει. Εσύ, όμως, ξέρεις. Δεν θα ξανανιώσεις έτσι άνετα σε άλλη αγκαλιά, ποιος άλλος θα ανεχτεί τις κρύες πατούσες σου το χειμώνα και τη γκρίνια σου στις ανάποδες μέρες;

Μένω εδώ γιατί δεν θέλω να ζήσω ποτέ εκείνη την άβολη στιγμή, όπου θα σε πετύχω στο δρόμο και θα είμαστε δύο άγνωστοι. Δεν θέλω να νιώθω άβολα κοντά σου, όταν ποτέ δεν με έφερες σε δύσκολη θέση. 'Ημουν, άφοβα, ότι ήθελα να είμαι δίπλα σου.    
Μένω εδώ γιατί μακριά σου φοβάμαι θα σπάσω.
Μένω εδώ γιατί εγώ είμαι εύθραυστη τελικά...

Επαναλαμβάνομαι

Θα θυμάσαι ότι πίνω τον καφέ μου με ζάχαρη και γάλα και εσύ το σιχαίνεσαι.
Θα θυμάσαι ότι είμαι εθισμένη στις γκοφρέτες και στα χάδια.
Θα θυμάσαι ότι ακούγομαι σαν σπαστικός πιγκουίνος όταν σου γκρινιάζω και ότι κοκκινίζω κάθε φορά που μου λες κάτι γλυκό ή πρόστυχο.
Θα θυμάσαι ότι με θεωρούσες πιο όμορφη το πρωί, ξεμαλλιασμένη, αγουροξυπνημένη και ζεστή. Δεν με άφηνες από την αγκαλιά σου, γι' αυτό.

Θα θυμάσαι ότι προσπαθούσα να μιλήσω κανονικά στο τηλέφωνο, όταν με ξυπνούσες τα βράδια.

Θα θυμάσαι τα βιβλία που δανειζόσουν από τη βιβλιοθήκη μου.

Θα θυμάσαι το άρωμα μου.

Θα θυμάσαι άραγε, το γέλιο μου; 

 

Σ’ ευχαριστώ για τις στιγμές που ξεχνάω κάθε μέρα και γι’ αυτές που θυμάμαι μόλις σ’ ακούω.

Δεν ζητάω πολλά

Θέλω να σκέφτεσαι μόνο εμένα. Όχι συνέχεια, ούτε σαν τρελός. Αλλά όταν το έχεις πραγματικά ανάγκη να με φέρεις στο μυαλό σου. Όταν δεν μπορώ να είμαι εκεί...
Θέλω να γελάς. Μαζί μου. Εξαιτίας μου. Εις βάρος μου. Ακόμα και όταν με πειράζεις, αρκεί να είμαι εγώ αυτή που σε γεμίζει χαμόγελα.
Θέλω να φιλάς μόνο εμένα. Ακόμα και όταν σου γκρινιάζω να σταματήσεις.
Μην σταματήσεις. Σε παρακαλώ.
Θέλω να θες μόνο εμένα. Εμένα στην αγκαλιά σου, εμένα στους μπελάδες, εμένα στο κρεβάτι και τις καφρίλες. Εμένα στα σοβαρά, αλλά και στα εύκολα.
Θέλω να θυμώνεις μόνο μαζί μου. Επειδή δεν σου έδειξα σήμερα πόσο σε αγαπάω, δεν σου χάιδεψα το χέρι.
Θέλω να με πρήζεις να βλέπω τις ταινίες που σου αρέσουν και να ακούω τη μουσική που θες εσύ στο αυτοκίνητο.
Θέλω, ό,τι και να γίνει, όπου και αν πάμε, να θυμάσαι και να ξεχνάς εύκολα και στιγμιαία.
Τώρα ναι, παραδέχομαι ότι είμαι εγωίστρια.
 
Ζητάω πολλά;
 
  

Enter Rain

I give up. Το ιδιο και ολοι οσοι με ξερουν και μαθαινουν για τις επιλογες μου. Καλα με ελεγε η μητερα μου μια ζωη "αναποδη". Ζω τη ζωη μου, χωρις να σκεφτομαι.
Κι ομως αυτο δεν ακουγεται οσο ωραια νομιζετε...
Λες και προσπαθω να αποδειξω (σε ποιον; μακαρι να' ξερα) πως ειναι ενταξει να προχωρας με πισω βηματα.
Η αυτοκαταστροφη εχει πολλες μορφες οντως.
Ο εθισμος κρυβεται παντου.
Η παρανοια στις αυπνιες μου.
Ο κομπος στο λαιμο μου.
Η ζηλεια με καιει.
Ο πονος με τρωει.
Ο καφες κρυωνει.
Αλλο ενα τσιγαρο πηγε στραφι, αργοσβηνει στο τασακι.

Μια παρακληση. Μην προσπαθησετε να με φτιαξετε.
Εσπασα.    

Diary

Ξερεις ποσο μαιρο περιμενα αυτο το γαμημενο συγνωμη; συγνωμη για τον πονο που μου προκαλεσες, που με εκανες να νιωσω αδεια και κενη. Συγνωμη για ολες τις νύχτες που αναλογιζομουν τις στιγμές μας και προσπαθουσα να βρω που εφταιξα. Συγνωμη που μου στέρησες χαμογελα και αγκαλιες. Κι ομως, δεν ειναι αυτο το συγνωμη πιυ παραμιλουσες ξανα και ξανα οταν ερχοσουν να με βρεις. Το συγνωμη αυτο θα καταλαβεις ποσο το χρειαζομαι μονο οταν πονεσεις και εσυ.

Ειμαι ομως εδω για να φροντισω να μην πονεσεις ποτε ετσι.

Last love

Ετεροκαθοριζομαι. Στη ζωη, τις αποφασεις ακομα και σε ο,τι αγαπαω. Αγαπω τη ζεστη σοκολατα οταν την απολαμβανω με παρεα στο Ρεζιν. Αγαπαω τις βολτες οταν τις κανω μαζι σου. Την αγαπημενη μου ταινια τη μοιραστηκα με τη μητερα μου και περναω ομορφα στις συναυλιες οπου ακουω τη μουσικη μου μαζι με την κολλητη μου. Αγαπω τα χαδια, γιατι λατρευω να σε αγγιζω. Γουσταρω τα ξενυχτια γιατι μπορω να συζητησω για πολλα και τιποτα ταυτοχρονα με τη φιλη μου.

Δεν αγαπω κατι για μενα ομως. Ουτε καν τον ιδιο μου τον εαυτο. Λενε οτι,αν αγαπας κατι/καποιον, κανεις τα παντα για να το δεις ευτυχισμενο και να το προστατεψεις. Αν,λοιπον, με αγαπουσα, δεν θα επετρεπα να.μπλεξω στις ιδιες δυσαρεστες καταστασεις ξανα και ξανα.

Ποιον κοροιδευω ομως; Οι ανθρωποι δεν αλλαζουν ευκολα και οσο να παραπονιεμαι θα συνεχιζω να λειτουργω ετσι. Τι θα συμβει ομως αν ξαφνικα χασω ολα αυτα τα αγαπημενα προσωπα? Θα παψω να απολαμβανω γλυκα, ταινιες και ταξιδια; Δεν ειναι λιγο αδικο;

No one fits me better than you

"Σε θελω μονο δικη μου. Τ'ακους; Μονο."
"Μα ειμαι μονο δικη σου."

Λες πως το ξερεις. Αν το ηξερες ομως, δεν θα συμπεριφεροσουν σαν γερακι που παιζει με το φαγητο του. Θες να ειμαστε μαζι και ομως τα περισσοτερα λαθη εσυ τα εκανες. Εκανα και εγω. Κανεις δεν ειναι τελειος.

Εσυ ηξερες ομως τι εκανες. Τα ψεμματα ειναι σαν βομβα. Αργα ή γρηγορα σκανε και σε παιρνουν μαζι τους στο διαολο. Εκει φανηκε η βλακεια σου.

Σ αγαπαω τοσο που ποναω μονο στη σκεψη οτι θα σε χασω. Σ αγαπαω γιατι ενα μηνυμα σου μου φτιαχνει τη μερα. Σ αγαπαω γιατι δεν φοβασαι να εισαι ο εαυτος σου μαζι μου και γιατι γουσταρεις την τρελα που εχω στο κεφαλι μου.

Δεν μοιαζουμε σε ολα, μετα απο λαθη και εμποδια ισως και να μην αξιζουμε ο ενας στον αλλον. Ξερω, ομως, πως ειμαι ο,τι δεν εισαι και εισαι ο,τι δεν ειμαι. Και αυτο αρκει.

Winter's Majesty

Καθε φορα που ειναι αδυνατο να αντεξω την απουσια σου, ψαχνω στις playlist που εχεις φτιαξει. Αλλες φορες επιθυμω να ακουσω δυνατα κομματια, γιατι σε εχω δει θυμωμενο. Εχω δει να σφιγγεις τις γροθιες σου. Αλλες παλι διασκεδαζω με κατι πραγματικα "καμμενα" που εχεις ανακαλυψει και ειναι σαν να σε βλεπω να διπλωνεσαι στα δυο απο τα γελια και να ακουω τις φωνες σου. Υπαρχουν ομως και οι φορες που ακουω ξανα και ξανα κατι μελωδιες, ενορχηστρωσεις και γλυκα κομματια. Ηξερα πως τα ακουγες συνεχεια. Οταν ειχαμε χαθει...

Ειναι απιστευτο  πως το καθενα απο αυτα αποτελει ισαξιο κομματι σου.

Αραγε, εσυ τι κανεις οταν με σκεφτεσαι;

Valentine's Day

Πρεπει να ειναι πιο τρομακτικο ακομα και απο το "Δεχομαι" μπροστα απο τον παπα για τους αντρες. Λες και βρισκονται με την λαμπα ανακρισης στην μαπα για το ποσο καλοι αγαπουληδες ειναι και ποσο ικανοι να αποδειξουν την αγαπη τους. "τι γλυκα να παρω; να παρω σοκολατα ή θα μου τη γυρισει πισω γιατι κανει διαιτα; τι λουλουδια; τριανταφυλλα; ποσα; πρεπει να παρω και κοσμημα; αν παρω και προφυλακτικα...; ΣΙΙΙΙΙΙΤ"

Και μετα εχουμε τα κοριτσοπουλα που θα αγορασουν ενα αρκουδακι που θα κραταει μια καρδουλα ( ε ενταξει, και εγω το ειχα κανει αυτο ενα φεγγαρι...) και θα κανουν ναζακια αποψε σπαζοντας καθε ενα μικρο ταλαιπωρημενο νευρο στην π***** του καλου τους μεχρι τελικα να αραξουν με τα ποδια ανοιχτα. "It's all about romance"χαχα
Απο την αλλη, υπαρχουν τυπισσες που κραζουν αυτη τη μερα ειτε γιατι περασαν τους τελευταιους βαλεντινους μονες κλαιγοντας τη μοιρα τους μαζι με την Bridget Jones και ενα κιλο σοκολατες ειτε επειδη ειναι υπερανω (ή ετσι νομιζουν) και θα τους πεσει ο κωλος αν απλα δεχθουν το οποιο σαπιο δωρακι χωρις πολλα πολλα.

Προσωπικα, αυτη η μερα για μενα δεν εχει καμια διαφορα απο τις αλλες. Ο Φλεβαρης ηταν παντα μετριος και τον προτιμουσα για να ειναι ο σαπιος μηνας της χρονιας μου μιας και εχει λιγοτερες μερες...

Και στην τελικη και ποιος/α δεν θα ηθελε λιγο σαχλα και σοροπια; Ενα καψουροτραγουδο, μια καρτουλα, μια αγκαλια βρε αδερφε. Εμενα ο πατερας μου καθε χρονο μου αγοραζε ενα μπισκοτο ή μια καρδια-σοκολατα και οσο μεγαλωνα ενα τριανταφυλλο. Ποτε δεν το ζητησα, ποτε δεν το εκανα μεγαλο θεμα. Ιt just happened. Καποτε πηρα και δωρακι απο το αμορε. Φετος, λεω να αραξω με πιτογυρα και τζατζικια με τον αντρα μου.

Αλλα ρε βλακα, περιμενω κατι ρομαντικο. Εστω ενα προφυλακτικο σε σχημα καρδιας.

Πι.Ες. Σ'αγαπω

[Kαι οπως ειπε και ενας φιλος... Why send flowers, when you could simply give orgasms?] 

Beat your heart out

Παντα με εκνευριζαν οι υποκριτες και οι δηθεν. Συχνα, επιανα τον εαυτο μου να κρινει και να "κραζει" εκεινους που απλως ακολουθουν το ρευμα, χωρις να γνωριζουν πραγματικα ποιους ακολουθουν, ως που και για ποιο λογο.
Ηθελα να ειμαι ενταξει απεναντι στους αλλους. Με αυτο τον τροπο ειχα την ψευδαισθηση πως και οι αλλοι θα μου φερθουν αντιστοιχα. Σαν καθε κοριτσακι στα παιδικα παραμυθια την πατουσα επανειλλημενως. Ημουν ειλικρινης, με ταιζαν ψεμματα. Ημουν ξεκαθαρη, ετρωγα πισοπλατες μαχαιριες. Ημουν ευχαριστη, με γεμιζαν μουρμουρα. Προθυμη να βοηθησω, αλλα συχνα μονη απεναντι σε δικες μου δυσκολιες.  
"Γιατι, λοιπον, να προσπαθω και εγω τοσο;" Και λιγο λιγο ξεκινας να κουτρουβαλας και να μην μπορεις να βαλεις τρενο. Εγινα κρυα, καυστικη και ειρωνικη σε νεα ατομα που ελαχιστα με γνωριζαν. Απροσιτη και ασυμβιβαστη. Τα εβαζα με ολους και κυριως με τον ιδιο μου τον εαυτο. Δυνατη μουσικη, ξενυχτια, μουτρα και πικρος καφες. Κι ομως, ειναι πιθανες οι αλλαγες σε εναν ανθρωπο, ειτε πηγαζουν απο μεσα ειτε βασιζονται σε εξωτερικους παραγοντες.
Εγω με βλεπω σαν μια υποκριτρια. Υιοθετω την εικονα μιας πικροχωλης τυπισσας ντυμενη στα μαυρα που ακουει θρασιες για να ανοιξει το ματι της το πρωι. Δεν ειμαι σιγουρη οτι ειμαι ΑΥΤΗ.
Μισω τους υποκριτες. Ποσο ακομα μεχρι να μισησω τον εαυτο μου; 

σας βαρεθηκα

11.52 μμ
και καταφερα να προχωρησω την υλη για μονοψηφιο αριθμο σελιδων. ο καφες εχει αδειασει εδω και ωρα, τα τσιγαρα απαγορευονται, η lacta δεν κρατησε πανω απο ενα λεπτο...

λενε πως οι νυχτες ομορφαινουν οταν εισαι ευτυχισμενος. γι αυτο και περασα ενα απο τα πιο ομορφα βραδια στην αγκαλια σου. σε παρηγορουν, οταν θρηνεις για κατι -γι αυτο εχω τη μουσικη μου και μην ανησυχειτε για τη σοκολατα. θα θρηνησω για το χαμο της με κατι αλλο που θα ξεθαψω στην κουζινα για να μασουλησω. και απιστευτα απαισιες, οταν νιωθεις μοναξια.

τι γινεται, ομως, με τις νυχτες που ειναι ατελειωτες; αδειες νυχτες που ακολουθουν αδειες μερες κ.ο.κ. απο οτι φαινεται αφηνω τα παντα στη μεση. ολο βαζω τρικλοποδιες στον εαυτο μου. και αντι να παρω φορα και να βαρεσω το κεφαλι μου στον φρεσκοβαμμενο μου τοιχο, επιλεγω να τα ριχνω σε γονεις, φιλους, σχολη ή ο,τι αλλο κατεβασει το αδυναμο μυαλο μου.

εχω βαρεθει το επαναλαμβανομενο "1 βημα μπροστα, 2 πισω".
εχω βαρεθει τη διαδρομη αλιμος-πειραιας για τη σχολη.
εχω βαρεθει τα φαγητα της γιαγιας μου.
εχω βαρεθει τον καφε μετριο με γαλα.
εχω βαρεθει τη μουσικη μου.
εχω βαρεθει τα μερη που αραζω.
εχω βαρεθει τη φατσα μου.

γινεται να πεθανει καποιος απο βαρεμαρα...;

 listen 

Λαθος Παθος

O ανθρωπος καθοδηγειται απο τα παθη του, με αποτελεσμα να παραβλεπει τη λογικη και να οδηγειται σε συγκρουσεις. Ο καθενας καμαρωνει περισσοτερο για το κακο που εχει προκαλεσει στους αλλους, παρα για το καλο που εχει κανει στον εαυτο του. 

Η λογικη μπορει να μετριασει τα παθη αυτα, αλλα ειναι κατι τοσο δυσκολο, που οποιος πιστευει πως μπορει να το καταφερει, δηλαδη να ζησει συμφωνα με τις επιταγες της λογικης μαλλον "ονειρευεται πως βρισκεται μεσα σε καποιο θεατρικο εργο".

Καθε βραδυ πριν κλεισω τα ματια μου και σε ονειρευτω προσπαθω να κοσκινισω τα αισθηματα μου με τη λογικη. Πολυ φοβαμαι ομως, πως ειναι αδυνατο. Ολα φωναζουν "οχι" κι ομως εγω ειμαι ακομη εδω και κοροιδευω τον εαυτο μου πως ζω αυτο που πραγματικα θελω και μου αξιζει. 

Παντα πιστευα πως δεν μπορω να παθιαστω με κατι. Αλλωστε, αυτο λατρεψα και σε σενα. Την ικανοτητα σου να καταπιανεσαι με καθετι τρελο και να το κανεις παθος σου, να γινεται ενα με την καθημερινοτητα, ενα με το δερμα σου. Τελικα, βρηκα ενα παθος μου. Και αυτο εισαι εσυ. 

Και πολυ φοβαμαι πως σαν παθος, θα σε ακολουθω τυφλα. Μεσα απο συγκρουσεις, μεσα στην καταστροφη. Εισαι το λαθος μου και σε αγαπω γι'αυτο.