Enter Rain

I give up. Το ιδιο και ολοι οσοι με ξερουν και μαθαινουν για τις επιλογες μου. Καλα με ελεγε η μητερα μου μια ζωη "αναποδη". Ζω τη ζωη μου, χωρις να σκεφτομαι.
Κι ομως αυτο δεν ακουγεται οσο ωραια νομιζετε...
Λες και προσπαθω να αποδειξω (σε ποιον; μακαρι να' ξερα) πως ειναι ενταξει να προχωρας με πισω βηματα.
Η αυτοκαταστροφη εχει πολλες μορφες οντως.
Ο εθισμος κρυβεται παντου.
Η παρανοια στις αυπνιες μου.
Ο κομπος στο λαιμο μου.
Η ζηλεια με καιει.
Ο πονος με τρωει.
Ο καφες κρυωνει.
Αλλο ενα τσιγαρο πηγε στραφι, αργοσβηνει στο τασακι.

Μια παρακληση. Μην προσπαθησετε να με φτιαξετε.
Εσπασα.