Sunday, November 23, 2014

Εύθραυστο

Θα έρθει κάποια στιγμή που θα μάθεις από έναν γνωστό πως βγαίνει με κάποια κοπέλα και είναι χαρούμενος. Τότε το μυαλό σου θα κολλήσει, οι φωνές γύρω σου θα σβήσουν και τα χέρια σου θα αρχίσουν να τρέμουν. Θα πρέπει να καταβάλεις μεγάλη προσπάθεια να κρατήσεις το οτιδήποτε κρατάς στα χέρια σου. Καλύτερα να μην είναι γυαλί. Καλύτερα να μην είναι κάτι εύθραυστο. Ξαφνικά θα πλημμυρίσεις από αναμνήσεις - τα πάντα, όσα αγάπησες σε εκείνον θα σε κατακλίσουν. Αυτά που κάποτε γέμιζαν δάκρυα τα μάτια σου, αυτά που έδεναν τα σωθικά σου κόμπους. Τι ότι ήταν αληθινός, το ότι δεν ήταν τέλειος αλλά προσπαθούσε να είναι, για σένα... Σε κάθε φιλί σε γαργαλούσε η ανάσα του και γελούσε με το γέλιο σου. Ήταν εύκολο να είσαι μαζί του, δεν χρειάστηκε ποτέ να προσποιηθείς κάποια που δεν ήσουν, να πεις ή να κάνεις κάτι που δεν ήθελες. Εσείς οι δύο ήσασταν το αρχικό σχέδιο, και είχε πετύχει. Aλλά για κάποιο λόγο εκείνος ξεγλίστρησε από την αγκαλιά σου. Στην αρχή πίστευες πως έκανες το σωστό, ένιωθες πως ήξερες τι έκανες. Μόνο που τώρα κάθε κομμάτι σου που τον άγγιξε ποτέ, νιώθει πως δεν θα τον αγγίξει ξανά και πονάς.    
  
Κάθεσαι, τρως χτυπήματα και κανένας δεν σε καταλαβαίνει. Εσύ, όμως, ξέρεις. Δεν θα ξανανιώσεις έτσι άνετα σε άλλη αγκαλιά, ποιος άλλος θα ανεχτεί τις κρύες πατούσες σου το χειμώνα και τη γκρίνια σου στις ανάποδες μέρες;

Μένω εδώ γιατί δεν θέλω να ζήσω ποτέ εκείνη την άβολη στιγμή, όπου θα σε πετύχω στο δρόμο και θα είμαστε δύο άγνωστοι. Δεν θέλω να νιώθω άβολα κοντά σου, όταν ποτέ δεν με έφερες σε δύσκολη θέση. 'Ημουν, άφοβα, ότι ήθελα να είμαι δίπλα σου.    
Μένω εδώ γιατί μακριά σου φοβάμαι θα σπάσω.
Μένω εδώ γιατί εγώ είμαι εύθραυστη τελικά...

No comments:

Post a Comment